سینائے کۆه
19
چه مِسرا در کپگا رند، سئیمی ماهئے ائولی رۆچا اِسراییلی سینائے گیابانا سر بوتنت.
2 چه رِپیدیما راه گپتنت و سینائے گیابانا، کۆهئے دامُنا اُردِش کرت.
3 موسّا بُرزا هُدائے کرّا شت.
هُداوندا چه کۆها موسّا گْوانک جت و گوَشت:
”گۆن آکوبئے چُکّ و نُماسگان هبر کن.
اِسراییلیان چۆ بگوَش:
4 ’شما دیست که من گۆن مِسریان چے کرت و چِه پئیما شمارا وَکابانی* بانزُلان نادێنت و وتی کرّا آورت.
5 نون اگن شما په دلگۆش منی تئوارا گۆش بدارێت و منی اَهد و پئیمانئے پرمانبرداریا بکنێت، سجّهێن کئومانی تها شما منی هاسێن مال و مَتا بێت.
بِلّ تُرے سجّهێن زمین منیگ اِنت،
6 بله شما په من دینی پێشوایانی بادشاهیے* جۆڑَ بێت و پاک و در چِتگێن کئومے بێت.
همے هبران گۆن اِسراییلیان بکن.‘“
7 موسّا آتک و مهلوکئے کماشی لۆٹاێنتنت و هما سجّهێن هبری آیانی دێما پێش کرتنت که هُداوندا آییارا هُکم داتگاَت.
8 سجّهێن مهلوکا همتئواریا چۆ پَسّئو دات:
”هرچے هُداوندا گوَشتگ، ما اَنچُشَ کنێن.“
موسّایا مهلوکئے پَسّئو هُداوندئے کِرّا برت.
9 هُداوندا گۆن موسّایا گوَشت:
”بچار، من بَزێن جمبرێئے تها تئیی کرّا کایان که وهدے من گۆن تئو هبرَ کنان، مهلوک بِشکُنت و مُدام تئیی سرا باوَر بکنت.“
موسّایا مهلوکئے هبر گۆن هُداوندا گوَشتنت.
10 هُداوندا گوَشت:
”مهلوکئے کرّا برئو و مرۆچی و باندا په من وَپْکِش کن که منی گچێنی و پاکێن مردم ببنت.
آیان بگوَش که وتی گُد و پُچّان بشۆدێت و
11 په سئیمی رۆچا تئیار ببێت، چێا که سئیمی رۆچا منِ هُداوند سجّهێن مهلوکئے چمّانی دێما سینائے کۆهئے سرا اێرَ کایان.
12 کۆهئے چَپّ و چاگردا په سجّهێن مردمان هدّ و سیمسر بگیشّێن و بگوَش:
’هبردار!
کۆها سر مکپێت.
کۆهئے لَمبان هم دست پر مکنێت.
هرکَسا که کۆه دست جت، مَرکئے سِزا دئیَگَ بیت.
13 کۆهئے دست جنۆکا دست مجنێت، سِنگ یا تیری بجنێت و بکُشێتی.
مردمے ببیت یا دَلوَتے، باید اِنت زندگ ممانیت.‘
کرنائے* دراجکَشّێن تئوارے که چِستَ بیت، گڑا مردمان اجازت اِنت که کۆها سر بکپنت.“
14 موسّا چه کۆها اێر کپت و مهلوکئے کرّا آتک.
آییا مردم وَپْک کرتنت و مردمان وتی گُد شُشتنت.
15 موسّایا گۆن مهلوکا گوَشت:
”وتا په سئیمی رۆچا تئیار کنێت.
جَنانی کِرّا مرئوێت.“
16 چۆ بوت که سئیمی رۆچئے سُهبا گْرند و گِرۆک بوت و کۆهئے سرا بَزێن جمبرے زاهر بوت و کرنائے اَنچێن ترُندێن تئوارے چِست بوت که اُردگاهئے سجّهێن مردم چه تُرسا لَرزِتنت.
17 موسّایا مردم په هُدائے گِندُکا چه اُردگاها ڈَنّ برتنت و مردم کۆهئے بُنا اۆشتاتنت.
18 سینائے کۆه دوتّێا مان پۆشتگاَت، چێا که هُداوند آسێئے تها کۆهئے سرا اێر آتکگاَت و اے آسئے دوتّ چۆ کورَهئے دوتّا چِست اَتنت و سَرجمێن کۆه سکّ لرزگا اَت.
19 کرنائے تئوار که بُرزتر بئیان بوت، موسّایا هبر کرت و هُدایا په بُرزتئواری پسّئو دات.
20 هُداوند چه آسمانا سینائے کۆهئے سرا اێر آتک و موسّایی کۆهئے ٹُلّا* تئوار کرت.
موسّا سَر کپت.
21 هُداوندا گۆن موسّایا گوَشت:
”اێر کَپ و مردمان هبردار کن که په هُداوندئے چارگا گیشّێنتگێن هَدّ و سیمسرا مپرۆشێت.
اگن نه، چه شما بازێنے مِریت.
22 دینی پێشوا هم، هما که هُداوندئے نزّیکّا آیگئے اجازتِش هست، باید اِنت وتا پاک و پَلگار بکننت که هُداوند آیان مجنت.“
23 موسّایا گۆن هُداوندا گوَشت:
”مهلوکا سینائے کۆها سر کپگئے اِجازت نێست، چێا که تئو وت مارا هبردار کرتگ و منا گوَشتگ که کۆهئے چَپّ و چاگردا هَدّ و سیمسرے بگیشّێن و کۆها په هُداوندا وَپک کن.“
24 هُداوندا گوَشت:
”اێر کپ و هارونا بزور و سَر کپ، بله دینی پێشوا و مهلوک په هُداوندئے کرّا بُرزا آیگا، گیشّێنتگێن هدّ و سیمسران مپرۆشنت که هُداوند آیان مجنت.“
25 موسّا اێر آتک، مهلوکئے کرّا شت و اے هبری کرتنت.